Let yourself be surprised!

Wat is er leuker dan verrast worden? Ik houd er in ieder geval heel erg van! Wanneer je geen verwachting hebt, dan kan iets alleen maar meevallen, of je zelfs VERRASSEN. Afgelopen najaar ging ik samen met mijn vriend naar Griekenland. En dan denk je inderdaad aan witte huisjes, blauwe zee, Griekse salade, maar dit? Prachtige berglandschappen met oranje gekleurde valleien waar je je adem even voor inhoudt, zo - mooi. In deze blog neem ik je mee op de reis die we gemaakt hebben en deze bevat ook iets meer foto's dan je misschien van mij gewent bent. Helemaal fan van Giekenland!

Feneos
Feneos


DEEL 1

-

Het regelen van onze vakanties laat ik altijd over aan Bas. Ik heb geen geduld of ( op dat moment ) geen interesse om naar iets te zoeken wat leuk zou kunnen zijn om te bezoeken. 90 % van de tijd ben ik ook in werkmodus. Ik bof dus maar met iemand die dit wel heel leuk vindt om te doen. Omdat we pas vrij laat op vakantie konden gaan hebben we dit jaar gekozen voor Griekenland. Het idee was dat Bas nog even kon zwemmen in de zee en ik was benieuwd naar het mediterraanse landschap omdat ik deze nog nooit echt heb bestudeerd.


We zijn naar Athene gevlogen en hebben daar een auto gehuurd waarmee we rechtstreeks naar Ermioni zijn gereden. Steden bezoeken doen we eigenlijk nooit. Te druk, 'niks' te doen, en natuurlijk geen natuur om te bewonderen. We kozen dus voor het kleine havenstadje waar Bas de eerste dagen lekker kon gaan snorkelen. De rit duurde ongeveer 3 uur. Helaas was er van de buitenwereld nog niet veel te zien omdat het al donker was toen we aankwamen. Ik moest dus nog eventjes wachten tot ik dat mediterraanse landschap echt goed kon bewonderen. Toen we de volgende dag wakker werden was de verrassing al heel groot. We zaten boven in de berg met een prachtig uitzicht over het water. De mensen van wie we de Airbnb huurde waren ontzettend lief. Het stadje zelf was ook heel erg leuk en er waren hele goede restaurantjes met echt bizar lekker eten! Een aanradertje dus


Airbnb: https://www.airbnb.com/rooms/21200068?source_impression_id=p3_1641312223_YXpO1%2FSebtDMuTPp

Restaurant: Maria's



Helaas was ik de eerste dagen van onze vakantie ziek ( ik liep al twee weken met een keelontsteking ) dus ik was nog niet echt in de mood om echt dingen te ondernemen. De dagen in Ermioni heb ik het dus rustig aan gedaan, maar dat was op zich geen straf na dit enorm drukke jaar. Ik heb dus 2 dagen lekker op de stoel naar de zee liggen kijken.


Onze rit van Athene naar Ermioni

Nog nooit heb ik Cyclamen met Griekenland geassocieerd. Maar echt, die groeide óveral. Tussen de stenen, straten, bossen, warme plekken, droge plekken, vochtige en donkere plekken. Het maakt ze allemaal niet uit. Verder zag je in dit gebied ook enorm veel olijfbomen. Iedereen heeft deze in de tuin om er zelf van te telen of ze waren van de boeren. Heel interessant was het qua flora hier dus niet.



DEEL 2

-

Na deze rustige dagen zijn we verder gereden naar onze volgende locatie: Naar het plaatje Alagonia in de bergen, met een tussenstop in Nea Kios om iets te eten en een laatste duik in de zee te nemen. Het was net november dus de zee was al vrij koud en tegen de tijd dat we weer in de buurt van de zee zouden komen was de temperatuur al met 10 graden gezakt.

Alagonia heeft mij dus in alle opzichten verrast. Normaal gezien ben ik van de vaste planten en siergrassen, maar hier groeide zulke enorme mooie bossen. En dan geen bossen met monocultuur zoals wij die kennen, maar bossen die zo divers waren dat je je ogen uitkijkt; Overal zag je Kastanjes, Krentenboompjes, Elzen, Berken, Steeneiken, Judasbomen, Granaatappelbomen, Pruikebomen, Walnootbomen, Aarbeienbomen, Eiken, Esdoorns en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Om deze bomen allemaal bij elkaar in herfstkleur te zien met op de achtergrond alle dennen en sparren is echt prachtig! Daarnaast was het wilde leven ook goed aanwezig. We hebben zoveel zwijnen, herten en jakhalzen gespot, zoiets heb ik nog nooit in alle andere bossen waar ik ooit ben geweest meegemaakt. Ik was heel erg benieuwd of dit bos van nature zo samengesteld was. Maar er zijn in 2000.. zoveel ( sorry ik ben even vergeten wanneer ) flinke bosbranden geweest. Na deze branden hebben de mensen hulp gehad bij de aanplant van het nieuwe bos waarna ze dus vruchtdragende bomen hebben aangeplant, met als reden dat er zo meer voedsel geproduceerd kon worden in deze gebieden voor mens en natuur, en je merkt dat dat zn vruchten afwerpt ;)


Helaas waren er nog niet echte hikes te vinden in dit gebied, maar gelukkig proberen ze in Griekenland dit steeds meer te ontwikkelen om zo meer toeristen te trekken ( dubbel gevoel ) Via de locale bevolking kregen we een route uitgelegd die we vervolgens gelopen hebben. Mooi was tie zeker! Ik word altijd gelukkig van natuurlijke plekken waar de mens weinig invloed op lijkt te hebben. In Nederland grijpen ze naar mijn mening veels te vaak in. We zouden er meer op moeten vertrouwen dat de natuur verandert en zich zelf onderhoudt . Dat heeft ze tenslotte ook altijd zelf gedaan.

Onze rit van Ermioni naar Alagonia

Bossen bij Alagonia
Bossen bij Alagonia

Bossen bij Alagonia
Bossen bij Alagonia

Naast alle prachtige bomen die in het gebied groeide, waren er gelukkig ook wat bloemen te vinden ( die natuurlijk al uitgebloeid waren.) In de bergen zag je vooral Calamintha, Verbascum, Euphorbia, Kruisdistel, maar ook sneeuwklokjes.


Sneeuwklokjes



'The Stonehouse' waar we verbleven

Sterrenhemel in Alagonia

Airbnb:

Restaurant:


DEEL 3

-

Met een klein traantje verlieten we Alagonia. In een vrij korte tijd was ik zeer gehecht geraakt aan deze plek. De mensen waren echt zo lief! We ontmoette vaak mensen in de restaurants waar we gingen eten ( vaak meerdere dagen achter elkaar ) en raakten al snel aan de praat met de eigenaren. Ze waren ontzettend gastvrij en we gingen nooit met lege handen naar huis. Daarnaast was de plek gewoon magisch; de kleuren van de bossen, de rust die je daar voelde, de sterrenhemel 's avonds, het dierenleven om je heen. Het liefst was ik nog wel een tijdje gebleven maaarrrr we moesten verder met onze reis. Op aanraden van iemand die we ontmoet hadden zouden we naar Feneos gaan. Hier was blijkbaar een mooi watertje om te bezoeken. Deze plek kwam route-technisch ook goed uit omdat we langzaamaan terug naar Athene moesten rijden.

Onze rit van Alagonia naar Feneos

Feneos

Feneos in 1990